पुणे, (प्रतिनिधी) ३० जानेवारी - माणूस कितीही मोठा असला तरी रक्ताच्या नात्यासमोर तो हतबल होतो. अत्यंत जवळचा व्यक्ती, आपला भाऊ विमान अपघातात गमावल्याचे अतीव दुःख उराशी असतानाही, राष्ट्रवादी काँग्रेस - शरद पवार गटाच्या नेत्या सुप्रिया सुळे यांनी ज्या धैर्याने परिस्थिती हाताळली, त्याने उपस्थित प्रत्येकाचे डोळे पाणावले. वैयक्तिक शोकापेक्षा सामाजिक जबाबदारी आणि कुटुंबाला सावरण्याचे कर्तव्य मोठे असते, याचा वस्तुपाठच जणू त्यांनी या कठीण प्रसंगात घालून दिला.
दुःखावर संयमाची मात
अपघाताची बातमी समजल्यापासून ते अंत्यसंस्कारापर्यंत सुप्रिया सुळे यांचा वावर एका कणखर नेतृत्वाचा होता. स्वतःच्या डोळ्यांतील अश्रू पुसत त्यांनी केवळ आपल्या कुटुंबालाच धीर दिला नाही, तर तिथे उपस्थित असलेल्या हजारो कार्यकर्ते आणि सामान्य जनतेलाही सावरले. जेव्हा एखादी व्यक्ती अशा अपघातात आपले माणूस गमावते, तेव्हा कोसळून जाणे स्वाभाविक असते; पण सुप्रिया सुळे यांनी आपल्या वेदना बाजूला ठेवून शिस्त आणि संयम राखला.
नेतृत्वाचे 'मानसिक बळ'
अंत्यसंस्काराच्या वेळी उसळलेली गर्दी आणि लोकांच्या भावना अनावर होत असताना, त्यांनी अत्यंत शांतपणे परिस्थिती हाताळली. "दुःख लपवणे म्हणजे धैर्य नव्हे, तर दुःख असूनही आपले कर्तव्य विसरू न देणे," हेच खऱ्या अर्थाने नेतृत्वाचे लक्षण आहे. त्यांच्या या भूमिकेमुळे तिथे जमलेल्या कार्यकर्त्यांनाही एक प्रकारचे मानसिक पाठबळ मिळाले.
आदर्श ठरेल असा 'सशक्त चेहरा'
राजकारणात अनेक चेहरे आपण पाहतो, पण संकटाच्या काळात स्थिर राहणारा चेहराच जनतेच्या मनात घर करतो. सुप्रिया सुळे यांनी दाखवलेला हा संयम आणि खंबीरपणा केवळ राजकीय कार्यकर्त्यांसाठीच नाही, तर प्रतिकूल परिस्थितीत स्वतःला कसे सावरले पाहिजे, याचा वस्तुनिष्ठ आदर्श आहे. सोशल मीडियावर आणि सर्वच स्तरांतून त्यांच्या या 'सशक्त' आणि 'संयमी' रूपाचे कौतुक होत असून, त्यांच्या धैर्याला सर्वजण सलाम करत आहेत.
